Deze blog post delen:

Welkom in onze nieuwe luchtkussen maatschappij. Kunnen we nog zeggen wat we denken? Ik dacht het niet..

Is het een paradox wanneer we we pleiten voor een totale gelijkheid en recht van spreken, maar dit pleiten ook net inhoud dat we veel niet meer mogen zeggen?

Is de onze natuur na duizenden jaren nu ineens zo veranderd? Waren we dan eeuwen slapend, en zijn we nu ineens ‘woke’? Zo lijkt het wel.

De polarisatie is alvast compleet.

Steeds meer lijken we niet langer akkoord te zijn met hen, en zij met ons. Maar wie zijn wij en zij dan wel? Staan we echt lijnrecht tegenover elkaar als groepen, of spelen hier soms ook wat beestjes in ons hoofd?

We zijn het vast wel eens: woke is zonder meer een belangrijke beweging, een golf van besef. Een alarmbelletje dat sommige dingen niet langer passen in onze samenleving. Fair enough; we do evolve.

Maar misschien loopt het fout wanneer woke wat van een rookgordijn wordt. Wanneer woke als smoke er voor gaat zorgen dat dingen net onbespreekbaar zijn geworden. Wanneer we gezamenlijk op eierschalen gaan lopen om een herboren goegemeente vooral niet voor het hoofd te stoten.

Wanneer de natuurlijke dynamiek tussen genders niet langer natuurlijk mag zijn, in plaats van wangedrag en misbruik te willen voorkomen. Wanneer de geschiedenis gewist en hérschreven dient te worden omdat we gezamenlijk heel erg in ons bloesje zijn gegrepen (oeps, kan dit nog?) bij het erkennen van de werkelijkheid.

Gaan we dan gezellig voor de ultieme luchtkussen maatschappij? Of kunnen we nog man en paard benoemen wanneer we die zien staan?

Ik pleit voorzichtig voor het bewaren van enige objectiviteit (en excuseer me alvast plechtig bij elkeen die zich daardoor aangesproken voelt).

Ik hou van een mooie vrouw en vergelijk een wagen al eens met haar curves. Als een ware mensaap.

Ik stoor me wat aan het hedendaags verwringen van onze cultuur, normen en waarden. Als een echte, geimporteerde Belg.

Ik wil ordediensten zich correct zien gedragen maar graag ook gerespecteerd blijven zien. Dat lijkt me wel zo nuttig.

Maar weet je wat ik écht niet wil? Écht niet?

Een goede dialoog met sterke argumenten zien verwateren tot doelloos gekibbel en vingerwijzerij.

Als ‘ze’ dat maar weten!

Deze blog post delen:

2 reacties

Comments are closed.